Karanlık, etrafım hep karanlık. Hem seviyor,hemde korkuyorum bu sessiz karanlıktan. Mezar siyahliginda bekliyorum kurtarıcımı. Var mı oyle biri? Bilmiyorum. Ben,sadece bekliyorum.
Canım yanıyor,nefesim daralıyor,kalbim kırık ama ben derin bir nefes çekip sigaramdan,bekliyorum. Ölü sükunetiyle ışığı arıyorum.
Boş beyinli insanların on yargıları nefretimi kamcilarken,daha da uzaklaşıyorum 'güven' denen seyden. Yalnızlık sarıyor geçici dunyamı.
Böylece geciyorum düşler diyarına ve uğruna bekleyecek seyler yaratıyorum orada. İmkansızlıklar yok oluyor,gülümsüyorum. Birazdan uyanacagimi bile bile,inadina gülümsüyorum!..
