YILDIZLAR

        Yıldızları çok severim.Yalan yok,onlara bakıp ağladığımda çok olmuştur hani.Ben yıldızları;ışıl ışıl parlayan güzel periler olarak düşünürüm.Genelde kalabalık şehirlerin,samimiyetsiz ve sevgisiz ışıklarından gizlenirler fakat yinede bizi izlerler.Yapabildikleri tek şey,bizim için mutlu olmak yada üzülmektir.Her ikisinde de yalnız olmadığımı hissettirirler.Belkide bu yüzdendir geceyi gündüze tercih etmem.
         Bazen çok mutlu olup göz kırparlar,bu onların asil dansıdır.Gökyüzünde kıvrılarak süzülür,huzur saçarlar.Her mutlu kahkahada daha çok parlarlar,her buruk hıçkırıkta ise kalpleri kanar. Bazıları bizim için o kadar çok üzülür ki,kendini sonsuz boşluğa bırakıp ışığından vazgeçer.
           Peri yıldızlar,bize çok şey anlatırlar ama ya uyuduğumuzdan yada umursamadığımızdan anlayamayız onları. Duymak isteyenlere,büyülü şarkılar söyleyip rüzgarla kalplerine gönderirler.Bu büyülü şarkılar,hayatı mükemmel kılmasada,minicik bir umut parıltısı,bazen suratta aptal bir gülümseme ve tatlı  bir  huzur verir insana.
           Bir yıldız kaydığında,sevinemem ben diğerleri gibi.Çünkü bilirim;o güzel peri,ışığından vazgeçmiştir bir başkası için.Sırf ondaki acıyı,hüznü görmemek için bırakmıştır kendini.Belki başka,mutlu bir bebekle yeniden alır göküzündeki yerini,kim bilir...
            Dedim ya,ben yıldızları çok severim.